Położenie

Gmina Złota położona jest w południowej części województwa świętokrzyskiego, w powiecie pińczowskim. Południowa, południowo-zachodnia oraz wschodnia granica gminy jest równocześnie granicą powiatu pińczowskiego. Północno-wschodnią granicę gminy wyznacza rzeka Nida oraz jej dolina. Granica północno-zachodnia przebiega poprzez kompleks leśny na zachód od Woli Chroberskiej, następnie biegnie przez lokalne wzniesienie o nazwie Łysa Góra.

Gmina Złota to gmina wiejska granicząca z 3 gminami: od wschodu z gminą Wiślica (powiat buski), od południa i zachodu z gminą Czarnocin (powiat kazimierski), od północy  z Gminą Pińczów. Ogółem obszar gminy z powierzchnią 82km2 stanowi 13,4% całkowitej powierzchni powiatu pińczowskiego (najmniejsza gmina powiatu pińczowskiego) i 0,7% powierzchni województwa świętokrzyskiego.  W skład gminy wchodzi 14 sołectw: Biskupice, Chroberz, Kostrzeszyn, Miernów, Niegosławice, Nieprowice, Pełczyska, Probołowice, Rudawa, Stawiszyce, Wojsławice, Wola Chroberska, Złota i Żurawniki.

Obszar Gminy Złota w 90% jest objęty różnymi formami ochrony. Północno-zachodnia część gminy jest fragmentem Kozubowskiego Parku Krajobrazowego i jego otuliny, natomiast północno-wschodnia część gminy jest fragmentem Nadnidziańskiego Parku Krajobrazowgo wraz z jego otuliną.

Wschodnia część gminy leży w obszarze „Doliny Nidy” z przepływającą rzeką Nidą na odcinku 11km stwarzającą dogodne warunki do rekreacji i sportowego połowu ryb. Od strony sołectwa Niegosławice jest dogodny dojazd do rzeki, gdzie można spotkać dość licznie występujące objęte ochroną bobry i sporadycznie wydry. Rzeka Nida w obrębie Gminy Złota nie jest uregulowana, występują tu liczne bezodpływowe starorzecza, stanowiące dogodne warunki lęgowe dla wielu gatunków ptaków. Lasy sprzyjające grzybobraniu zajmują 12% powierzchni gminy i położone są na terenie Kozubowskiego Parku Krajobrazowego.

W miejscowości Chroberz zobaczyć można wzgórze zamkowe zwane Zamczyskiem, z pozostałościami XII wiecznego grodziska, ponadto zespół pałacowy wzniesiony w latach 1857-1860 według projektu Marconiego na polecenie Aleksandra Wielopolskiego. Godną uwagi dla zwiedzających jest również miejscowość Pełczyska z górą Olbrycht, na której znajduje się jednodzielne grodzisko z XIII wieku.